Iñigo Jauregik (munduko tiporik guapoenak) zuek ondo pasatzeko sortu duen bloga. Osoa irakurri
Bazen behin neskato talde bat kalean denak manifestaldi bat egiten. Guztiak ilehoriak ziren eta buiaka esaten zuten:
-Ilehoriak, ez gara tuntunak! Ilehoriak, ez gara tuntunak!
Eta halako batean batek:
-”I” bat daukagu!
-Bai!!!!
-”L” bat daukagu!
-Bai!!!!
-”E” bat daukagu!
-Bai!!!!
-Eeeee… Ilehoriak, ez gara tuntunak! Ilehoriak, ez gara tuntunak!
Gaur goizean, LIII Lasarteko krosa ospatu da eta Ordiziarrak bertara joan gara lasterketa on bat egiteko asmoan. Gainera izugarri ondo pasatu dugu.
Hasteko, kadete mailan, Asier Intxaustik irabazi du eta Aitor Azpilikuetak laugarren egin du. Biek oso lasterketa ona egin dute bukaeraraino dena emanez. Nesketan berriz, Sara Intxaustik irabazi du oso lasterketa ona eginez. Jubenil eta junior mailetan oso ondo ibili dira Eider Aldaba, Enara Cacho, Lierni, Maria eta Maialen. Txindoki atletismo taldea oso indartsu azaldu da.
Ondoren, gure txanda izan da. 2875m korritu behar izan ditugu. Lasterketa nahiko poliki hasi da baina amaieran bizkortu egin da. Nik hirugarren egin dut eta oso pozik nago. Iñigo Etxarrik bostgarren egin du, Mikel Zabalegik zortzigarren eta Alexander Oiarbidek bederatzigarren. Oso ondo ibili dira aldi berean Iker Nieto, Xabier Lopez, Julen Harto… eta taldekako sailkapenean Jakintza Ikastola lehenengo geratu da. Alebin mailan, Oier Calvillok irabazi du eta Adel Ben Miloudek egin du hirugarren. Oso lasterketa polita izan da hauena ere.
Amaitzeko, helduen lasterketan afrikar batek irabazi du. Baina ordiziar bat, Jose Antonio Blanco “Txuri”, lehenengo euskalduna izan da eta hori gutxi balitz, Sergey Lebed ukraniarraren aurretik geratu da lasterketan. Oso ondo ibili dira aldi berean Iker Iztueta eta Ander Biguri.
Hau izan da gaur Lasarten ospatu den lasterketaren laburpena nolabait esanda eta Ordiziarrak oso korrikalari trebeak garela erakutsi dugu.
Ba zan behin Azpeitiko neska gazte bat, batxilergoa amaitu ondoren, Madrilera joan zena ingenieritza ikastera. Bertan, lagun bat egin zuen eta lehenengo urtea amaitzean, Azpeitira gonbidatu zuen udan hiru aste pasatzera.
Azpeitikoaren amak, ez zekien ondo gazteleraz eta beraz hitzegiteko zailtasunak izaten zituen. Halako batean, bazkaltzen ari zirela, amak, lasai jateko esan nahi zion, bere etxean egongo balitz bezala eta hauxe esan zion Madrilgo neskari:
-Come, come sin verguenza. Que te crees que estas en tu casa.
Neska erabat harrituta geratu zen.
Atzo abuztuak 15 izan zen eta esan behar dizuet egun hori biribila dela. Hasteko nire urtebetetzea da (13 urte egin ditut haber zorte txarrik ez dudan). Opari ugari jaso nituen familiko guztien partetik.
Hamaikak laurden gutxietan txirrindua hartu eta Iñigo Etxarrirekin eta Mikel Aiestaranekin Baliarraingo txirrindu lasterketara joan ginen bertako festak baidira. Izugarrizko anbientea zegoen. Lasterketan garaile Asier Intxausti izan zen bere denbora 8 minutu eta sgundu bat. Nik bostgarren egin nuen 10 minutu eta 4 segundotan eta 6€ eman zizkidaten saritzat. Etxarrik zortzigarrenegin zuen eta Mikelek ez dakit baino gustora gelditu zen bere denborarekin.
Arratsaldean zaldi lasterketak ikustera joan ginen. Minutuko isiltasuna egin zuten Nagore Otaño jokceiaren omenez igandean hil baitzen zalditik erortzerakoan. Baino kontu tristeak albora utzita oso ondo pasatu genuela esan beharra daukat. Baino jendea oso haserre jarri zen Balius zaldiarekin. Izan ere, faboritoa zen eta ez zuen irabazi.
Zaldi lasterketetatik irten ginenean afari bat izan genuen familiakoak. Egun zoragarria izan zen.
Jakingo duzuenez, erreala bigarren mailara jaitsi da (hau zorte txarra!) eta hurrengo urtean lehenengo mailara joateko entrenatzaile berri bat ekarri du: Crish Coleman. Nik konfidantza handia daukat entrenatzaile honengan eta oraintxe esango dizuet zergatik.
Coleman da bere abizena eta coleman ingelesez “kulman” ahoskatzen da. “Kul” (ingelesez idatzita cool) aza da eta “man” gizona. Beraz esan dezakegu azagizon bat dela eta horregatik bere alde jarraitu behar dugu eta konfidantza guztia eman behar diogu ordiziarrok ,azken finean, gu ere azagizon eta emakumeak baikara.
Proposamen bat ere badaukat. Zergatik ez dugu “Azagizon peña” osatzen? Ideia bikaina ruditzen zait crish-i laguntza eta lan egiteko gogoa emateko . Beno ea lortzen dugun denok batera erreala zulo hortatik ateratzea.
AUPA ERREALA!!!
Badakizue oso garrantzizkoa dela autoan ibiltzean beti segurtasun uhala eramatea. Gainera, lehengo urteko uztailetik oraindik garrantzitsuagoa, izan ere, puntuen karneta atera dute eta gerrikorik gabe harrapatzen bazaituzte hiru puntu kentzen dizkizute eta hamabi puntuak galdu ezkero, karneta kentzen dizute.
Horregatik, lehen baino garrantzi handiagoa ematen zaio segurtasun uhala jartzeari (nahiz eta nik batzuetan ez jarri, beste askok bezala). Telebista gainera ere saiatzen da hori erakusten eta pertsona batzuk telebistara joan dira guk gerrikoa jartzeko esatera. Begira andre hau. Telebistara joan zen factor-X izeneko programa batera. Programa honetan, abeslariak hautatzen dituzte txapelketa baterako (operacion triunforen antzeko zerbait) eta neska hau bertara joan zen gerrikoa jartzeko abesti batekin, hobeto esanda, bost abesti laburrekin. Ikusi bideo hau:
Eroetxera nire ustez neska honek joan beharko du. Zuen ustez ez?Informazio gehiago nahi baldin baduzue sartu hemen.
Orain herriko tontoei buruzko hiru txiste kontatu behar dizkizuet. Espero dut gustatzea:
ATEA ZAK!
Behin, herriko tontoa kaletik zioan paseatzen, baina zakila kanpoan zuelarik. Halako batean esaten dio batek:
- Ze ari zara zakila kanpoan daramazula?
- Hagineko mina dut eta.
- Eta horrek zer inporta du?
- Ba jende guztia hasi zait esaten “Atea zak! Atea zak!” eta nik kasu egin diet.
Txiste hau la sexta telebistan ikusi nuen.
TE LA QUEDAS
Hor zioan behin makarra bat bere auto berriarekin. Autoa berria zenez, ea nola ibiltzen zen frogatzen ari zen eta 100km/orduko zioan errepide arrunt batean.
Halako batean, herri txiki batetik pasa zen eta han azaldu zitzaion herriko tontoa. Bere atzetik zioan ea harrapatzen zuen eta makarrak, harrapatu ez zezan, 200km/orduko abiadura hartu zen.
Baina berriz ere herriko tontoa han azaldu zen:
- Eeeee!!!! Polikigo!!!!! Eooo!!!
- Harrapatu egin behar nauela! -esan zuen makarraketa orduan 300km/orduko abiadura hartu zuen.
Baina hortik pixka batera berriz ere herriko tontoa bere atzetik zegoen.
- Eeeeeee! Etxoiteko!!!!!
- Harrapatuko nauela! -eta 400km/orduko abiadura hartu zuen makarrak. Herriko tontoa atzean geratu zen.
Geroago gasolinera batera joan zen gasolina asko gastatu baitzuen ihesaldian. Eta halako batean herriko tontoa agertu zen berriro ere. Berarengana gerturatu, sorbaldan eskuarekin ikutu eta esan zion:
- Te la quedas!
Txiste hau ere la sexta telebistan ikusi nuen.
TIPULAZKO PASTELAK
Joan zen behin herriko tontoa gozotegi batera eta esan zuen:
- Ba al dituzue tipulazko pastelak?
Eta gozogileak erantzun zion:
- Ez ez ditugu.
Hurrengo egunean, 50 tonto etorri ziren eta esan zuten denek:
- Ba al dituzue tipulazko pastelak?
- Ez ez ditugu -berriz ere gozogileak.
Hurrengo egunean, 100 tonto etorri ziren eta esan zuten denek:
- Ba al dituzue tipulazko pastelak?
- Ez, ez ditugu -esan zuen berriz ere gozogileak.
Baina orduan, tipulazko pastelak asko salduko zirela pentsatu zuen gozogileak eta hurrengo egunerako 1.000 tipulazko pastel egin zituen. Hurrengo egunean, 1.000 tonto etorri ziren eta esan zioten:
- Ba al dituzue tipulazko pastelak?
Eta gozogileak erantzun zien harro -harro:
- Bai, baditugu.
Eta tontoek esan zioten:
- Txarrak daudela.
Txiste hau Unaiek kontatu dit. Baina ez ahaztu Unanueko pastelak direla munduko goxoenak.
Gogoratzen al zarete lehengoan eman genuen kontzertuaz? Ba orain dela denbora bat, Karim eta nik beste kontzertu bat eman genuen. Oso kontzertu onaizan zen beste bezalakoa. Abestia seguruenik ezagutuko duzue, Nabucco operako esklaboen askatasunaren abestia da. Kontzertua ikusi nahi baldin baduzue ikusi bideo hau, txundituta geldituko zarete.
Ikaragarria ezta?
Beno, orain beste gauza bat esan behar dizuet. Gogoratzen al zarete duela hilabete kontatu nizuen asmakizunaz? Ba ikusten da argiaren kontuan ez zaretela oso jaioak. Izan ere, inork ez du oraindik asmatu. Horregatik erantzuna jarri behar dizuet orain.
Lehenengo, 1 konmutagailua zapaldu behar da eta bost minutu eduki zapalduta. Ondoren, bigarren konmutagailua zapaldu eta joan bigarren pisura. Argia piztuta baldin badago bigarren konmutagailua da. Argia itzalirik baldin badago baina bonbola ikutzean beroa badago lehenengoa da eta argia itzalirik badago eta ikutzean hotza, hirugarrena da.
Ez zen hain zaila!
Gaur Meneame web orrialdean nenbilela, txiste on bat aurkitu dut. Txiste hori Makarras blogekoa da eta asko gustatu zaidanez, zuei kontatuko dizuet euskeraz, bertan erderaz baitzegoen.
Nere aitak lan egiten du…
Egun batean, irakasleak galdetzen die ikasleei ea zer lan egiten duten euren gurasoek. Ohiko erantzun gehienen ondoren (albaitari, lorezain, postari, gozogile…) Jaimitok esan zuen:
- Ba nire aitak, gaueko klub gay batean egiten du lan. Dantza eta arropa kentzen du beste batzuen aurrean, slip batekin gelditu arte. Jendeak dirua jartzen dio sliparen goman eta gizonen bat gustatzen bazaio, etxera ekartzen du. Horrek diru asko ematen dio.
Irakaslea harriturik gelditzenb da. Beste ikasleei kanpora irteteko esaten die eta orduan galdetzen dio Jaimitoi:
- Egia al da hori Jaimito?
- Ez. Berez nire aita Errealeko jokalaria da baina lotsa ematen dit hori besteen aurrean kontatzea.
GORA ERREALA!!! Aurten salbatzen geala!!!
Atzo ikastolatik irten ginenean eguerdian, susto ederra pasa genuen. Gure gelako neskak zakarrontzi bat erretzen ari zela esan ziguten. Bertara joan ginen ikustera ea egia zen.
Hara joan ginenean, papererako kontenedore urdina zen sutan zegoena. Baina oraindik ez zen hain grabea, oso su gutxi bait zegoen. Jende mordoa bildu zen ea zer gertatzen zen ikusteko. Pixkanaka kontenedorea urtzen zihoan. Denak “ke guapo” eta horrelakoak esaten egon ginen.
Baina halako batean, izugarrizko sua hartu zuen kontenedoreak eta orduan iritsi ziren ertzainak. Denei atzera joateko esan zieten eta txki batzuk negarrez hasi ziren. Sustoa pasatzen ari zela ematen zuen baina orduan ikusi genuen kotse bat zegoela ondoan, Urko gure irakaslearen kotsea. Gasolina hartzen bazuen izugarrizko sutea izango zen eta errueda bat hasi zen erretzen.
Baina orduan etorri ziren salbatzaileak, suhiltzaileak! Sua itzali zuten eta Urkoren autoa kendu zuten bertatik. Azkenean dena susto txiki batean geratu zen. Suhiltzaileek laster esango digute zerk sotu duen sua.
|
